نویسنده: دستی بر ایران
موزه چابهار؛ تاریخچه، نقشه و عکس
موزهی محلیِ چابهار که به نام «موزه چابهار» نیز شناخته میشود، در خیابان «دریا»، انتهای بلوار امام خمینی و در ساختمان سابق فرمانداری قرار دارد. این ساختمان که از جاهای دیدنی چابهار به شمار میرود و به اواخر دوره قاجار تعلق دارد، در سال ۱۳۸۹ خورشیدی به موزه تغییر کاربری یافته است. در این مقاله به شرح معماری ساختمان مزبور و اشیای به نمایش درآمده در آن خواهیم پرداخت.
گاهشماری ایران باستان؛ تقویم اوستایی کهن و تقویم اوستایی نوین
گاهشماری ایران باستان که بسیار دقیق است در نیمروز (به معنای نیمه روز)، جنوب شرقی ایران، بر روی نصف النهار ۶۲ درجه شرقی، در ششم آوریل ۱۷۲۵ پیش از میلاد مسیح آغاز شد. این مکان نیمروز خوانده می شود، زیرا ایرانیان باستان هزاران سال پیش می دانستند که وقتی خورشید در شرق غروب و در غرب طلوع می کرد، در نیمروز ظهر بود.
تاریخچه حشاشین ایران؛ قلعه های حشاشین و اسماعیلیان ایران
فرقه مسلمان حشاشین ایران یک فرقه از مسلمانان شیعه مذهب هستند که آنها را به نامهای مختلف می شناسند، مانند اسماعیلیان باطنی، قرمطی، صبایی، نزاری، … نقطه جدایی آنها از شیعیان ۱۲ امامی (شاخه غالب در ایران) پس از امام ششم، جعفر صادق (ع) آغاز شد. شیعیان ۱۲ امامی که معتقدند امام هفتم همانا پسر امام ششم است و موسی کاظم (ع) نام دارد. بر خلاف آنها، حشاشین (اساسین) بر این اعتقاد هستند که امام بر حق بعدی پسر دیگر او به نام اسماعیل است. این فرقه از شیعیان، به علت اعتقادشان به این امام هفتم، شیعیان هفت امامی نیز خوانده می شوند.
مهارت های سنتی قالی بافی فارس؛ میراث جهانی
وقتی رنگها در هم میآمیزند و گرهها قصه میگویند، هنر قالیبافی زنده میشود. مهارت های سنتی قالیبافی فارس نهتنها یکی از اصیلترین جلوههای صنایعدستی ایران است، بلکه بخشی از هویت فرهنگی این استان به شمار میآید. عشایر قشقایی و فارس، که بخش بزرگی از جمعیت این منطقه را تشکیل میدهند، این هنر را نسلبهنسل حفظ کردهاند؛ هنری که با نقشهای الهامگرفته از طبیعت و زندگی کوچنشینی، به جهانیان معرفی شده است.
مهارت های سنتی بافت قالی کاشان؛ قالی ایران
چه چیزی قالی کاشان را به معیار جهانی کیفیت تبدیل کرده است؟ پاسخ این پرسش در مهارتهایی نهفته است که نسلبهنسل در این شهر منتقل شدهاند. مهارت های سنتی بافت قالی کاشان فقط یک تکنیک نیستند؛ زبانی بصریاند برای بیان فرهنگ، هویت و خلاقیت ایرانی. در سال ۲۰۱۰، این هنر ارزشمند در فهرست آثار ایران در یونسکو ثبت شد تا جایگاه جهانی آن تثبیت شود.
موسیقی بخشی های خراسان؛ یک میراث جهانی
در خراسان، موسیقی فقط صدا نیست؛ حافظهای زنده از تاریخ و روایت مردمان است. موسیقی بخشی های خراسان در هر مجلس، فراتر از یک اجراست؛ مدرسهای است برای یادگیری ارزشها، اسطورهها و داستانهایی که نسل به نسل ادامه یافتهاند. این هنر، ترکیبی از آواز، روایت و نغمههای خاص است که همواره با زندگی اجتماعی مردم این منطقه پیوند داشته است.
آیین های پهلوانی و زورخانه ای؛ میراث فرهنگی
جایی که قدرت با اخلاق گره میخورد، روح پهلوانی متولد میشود. آیین های پهلوانی و زورخانهای فقط یک ورزش نیستند؛ بخشی از فرهنگ ایرانی و هویتی هستند که از ایران باستان تا امروز ادامه یافتهاند. در این آیین، توان جسمانی با فضیلتهای اخلاقی همنشین است؛ چراکه در فرهنگ پهلوانی، قدرت بدون جوانمردی ارزشی ندارد.
آیین تعزیه؛ میراث جهانی ایرانیان
وقتی صحنهای ساده به میدان روایت درد و شجاعت تبدیل میشود، آیین تعزیه جان میگیرد. این هنر نمایشی کهن، ترکیبی از موسیقی، شعر و بازیگری است که قرنهاست در فرهنگ ایرانی زنده مانده است. آیین تعزیه تنها یک نمایش نیست؛ بازآفرینی تاریخی از عاشورا و روایت غم و ایمان است که با رنگ، صدا و احساس در برابر چشم تماشاگران شکل میگیرد.
فرهنگ پخت نان لواش؛ فرهنگ پخت نان لواش، 4 ویژگی خاص
بوی نان تازه، قصهای است که هر خانهای را به زندگی پیوند میزند. در ایران، فرهنگ پخت نان لواش فقط یک مهارت آشپزی نیست؛ آیینی است که نسلها را به هم متصل کرده و طعم خاطرات را زنده نگه میدارد. از تنورهای قدیمی که در دل زمین جا داشتند تا ساجهای ساده عشایری، هر شیوه پخت، روایتی از سبک زندگی مردم این سرزمین است.