بورس در فضای بیم و امید

بورس در فضای بیم و امید
Rate this post
اقتصادی

به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، بازار سرمایه در هفته‌ای که گذشت، بیش از آنکه به سودآوری شرکت‌ها و متغیرهای بنیادی چشم بدوزد، به سیگنال‌های سیاسی از ژنو خیره ماند؛ جایی که سرنوشت مذاکرات سیاسی می‌تواند مسیر نرخ ارز، تورم انتظاری و در نهایت شاخص بورس را تعیین کند،

به‌بیانی دیگر، بازار سرمایه در هفته پایانی بهمن، در فضایی آمیخته به بیم و امید سیاسی حرکت کرد؛ فضایی که محور آن آغاز دور تازه رایزنی‌ها در ژنو و گمانه‌زنی‌ها درباره آینده روابط ایران و ایالات متحده با میانجی‌گری بازیگران اروپایی از جمله اتحادیه اروپا بود، در چنین شرایطی، وزن انتظارات سیاسی بر تحلیل‌های بنیادی سنگینی کرد و رفتار معامله‌گران بیش از هر زمان دیگری رنگ‌وبوی «ریسک‌گریزی» گرفت،

بر این اساس، نگاهی به معاملات بازار سرمایه در آخرین روز معاملاتی هفته نشان می‌دهد شاخص کل بورس تهران روزی پرنوسان را پشت‌سر گذاشت. معاملات با خوش‌بینی ناشی از پایان دور جدید گفت‌وگوهای هسته‌ای آغاز شد و شاخص کل تا آستانه 3.9 میلیون واحد پیش رفت؛ اما این روند دوام چندانی نداشت؛ و در کمتر از یک ساعت، فشار عرضه بر تقاضا غلبه کرد و شاخص به کف کانال 3.8 میلیون واحد بازگشت.

در پایان معاملات نیز، شاخص کل با افت 1.06درصدی، کاهش 40 هزار واحد را به ثبت رساند و در محدوده‌ای حساس متوقف شد، شاخص هم‌وزن نیز با کاهش 0.33درصدی به سطح 980 هزار واحد رسید که نشان می‌داد فشار فروش محدود به نمادهای بزرگ نبوده است، همچنین ثبت حدود یک همت خروج پول حقیقی و ارزش معاملات خرد 7 هزار و 674 میلیارد تومانی، تصویری از تداوم احتیاط و شکنندگی اعتماد در بازار ارائه داد.

این در شرایطی است که به‌باور کارشناسان مشکل اصلی بورس در متغیرهای درون‌تالاری خلاصه نمی‌شود؛ و ریشه بی‌اعتمادی در عوامل بیرونی، به‌ویژه تنش‌های سیاسی و امنیتی و ابهام در اخبار مذاکرات نهفته است. هرچند موضوعاتی مانند افزایش نرخ خوراک صنایع به‌دلیل تغییر فرمول سیاستگذار و مبنا قرار گرفتن نرخ مرکز مبادله، هم در روزهای اخیر خبرساز شده‌اند، اما این موارد بیشتر شوک‌های مقطعی هستند و مسئله اصلی بازار سهام همچنان بیرونی است.

از سوی دیگر رشد نرخ بهره اوراق دولتی تا آستانه کانال 40 درصد هم این روزها مشغله دیگری را برای سهامداران رقم زده است؛ نرخی که هم ناشی از فشارهای تورمی و هم الگوی فصلی پایان سال است، ازاین‌رو، انتشار اوراق با نرخ‌های بالا می‌تواند فشار مضاعفی بر بورس وارد کند، اما باز هم عامل تعیین‌کننده، تحولات سیاسی است.

برآوردها نشان می‌دهد این روزها ارزش دلاری بازار سهام به محدوده حدود 80 میلیارد دلار رسیده است؛ سطحی که حتی برخی مقاطع بحرانی گذشته را تداعی می‌کند، با این حال، از منظر ارزندگی تاریخی، نسبت‌های سودآوری و ارزش بازار سهام در کمینه‌های قابل‌توجهی قرار گرفته‌اند؛ موضوعی که در صورت کاهش تنش‌های سیاسی می‌تواند زمینه‌ساز جهش بازار شود.

با همه این تفاسیر تحلیلگران بر این باورند در کوتاه‌مدت، مسیر بورس به‌شدت به خروجی سیگنال‌های سیاسی وابسته است؛ اما در افق میان‌مدت، متغیرهایی چون سیاست ارزی، بودجه دولت و روند سودسازی شرکت‌ها بار دیگر در کانون توجه قرار خواهند گرفت.

در مجموع بازار سرمایه حالا در ایستگاه «انتظار برای قطعیت» قرار دارد؛ ایستگاهی که می‌تواند با یک خبر مثبت از ژنو به سکوی جهش تبدیل شود یا با تداوم ابهام، به مسیر نوسان کم‌عمق و فرسایشی ادامه دهد.

انتهای پیام/+

 

Rate this post

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یازده + 13 =