به گزارش میراث آریا، در کهکشان واژگان این سرزمین، برخی شخصیتهای فرهیخته، فراتر از هنرمند، حکم ستونهای استوار هویت ملی را دارند. استاد فرزانه، زندهیاد بهروز رضوی با اتکا به دانشی عمیق و منشی متین، توانستند جایگاهی یگانه در عرصه روایتگری و حفظ گویش معیار فارسی کسب کنند که کمنظیر است.
از نگاه ما در نهاد متولی میراث، کلام این فرهیخته، صرفاً یک اجرای نمایشی نبود، بلکه نوعی هندسه دقیق زبانی است که سدهها تاریخ ادبیات ما را در ذهن مخاطب، جان بخشید. او با شناخت واژگان اصیل و کهن، در قامت یک راوی وفادار، چنان متون پارسی را به تصویر کشیدند که گویی کلمات، در بیانش حیاتی دوباره یافتهاند.
آنچه در کارنامه این هنرمند برجسته است، پافشاری بر حریم زبان مادری در عصر هجمههای سخیف کلامی است. زندهیاد رضوی با وقاری برخاسته از ریشههای عمیق فرهنگی، سدی مستحکم در برابر تزلزل واژگانی مدرن ایجاد کردند. رضوی تنها یک گوینده نبود، بلکه مروج فرهنگ فاخر ایرانی در کالبد صدا بود.
معاونت میراثفرهنگی، این ضایعه اسفناک را به اهالی هنر و مردم فرهنگدوست تسلیت میگوید. فقدان چنین سرمایه انسانی که عمری را صرف صیقل دادن روح کلام فارسی کرد، خلأ جبرانناپذیری است.
یاد آن عزیز سفرکرده در حافظه شنیداری این خاک، همواره زنده و جاری خواهد بود.
انتهای پیام/
